***

Uşaq əvəzinə

şeir doğan qadın...

Ünvansız gözəllik...

***

Səsinin səsini

külək ürəyimə vurdu,

ürəyinin istisini -

dodaqlarıma.

Hardasan?

***

Gecə

duyğuların yuxuma girmişdi,

iradəmi zəbt etmişdi.

Səhər anladım ki,

ruhum da əsir...

***

Son imdad fəryadıyla

şüşəyə çırpılan yarpaq

mənə kimi xatırladır...

***

Sevgim bir damlaya dönüb

sinənə düşsə,

neylərsən...

***

Yuxudan oyandım -

yoxsan...

Bəs gecə

sevgidən

ölən kim idi?..

***

Vaxt vardı -

bircə təbəssümün

buludları yarardı,

indi

nə qədər gülsən də

zülmət çəkilmək bilməyir...

Zaman gəlib çatanda,

Tərk edib ata yurdunu

Yollanırıq geniş həyat yollarıyla

Səadətlə dolu üfüqlərə sarı.

Elə bilirik

Müstəqil həyatımızda

Qərarları elə biz özümüz

Qəbul edirik,

Öz dünyamızı

Günəş nurunun sevinciylə

Bəzəyirik,

Fəqət üstümüzə

Təlqinlər leysanı yağır... 

Sinədəki hərarətli ürək,

Beyindəki canlı fikirlər

Qoymur çevrilək əclaflara,

Amma nədən göz yaşlarını

Gizlədirik ovuclarda?..

Hamı bizi axmaq sayır... 

Neynək,

Demək, ağıllı maskasını taxıb

Müharibələr etmək,

Neftiylə öyünən ölkələri

Xarabalığa çevirmək,

Pullarımızla

Qırmalıyıq sadəlövh insanları,

Bəlkə elə indidən

Sataq ruhsuz ağıllılara

Gələcəyin uşaqlarını,

Qoy əjdahalara yem olsun

Süd ətirli körpələr... 

Sonra heç kim

Deməsin ki,

Biz

Sizin kimi

Deyilik...

Yuxuya həsrət gözlərimi

Nəhayət ki, yumanda

Asimanda darıxan ulduzlar

Bəbəklərimin içinə axır.

Duyuram

Qar dənəcikləritək

Kövrək sözlərin rəqsini,

Yağmayan qarın,

Rəngli xəyalların ətrini,

Hər şey qarmaqarışıq

Dalinin rəsmləri kimi...

Bu xaosun içində

Şeirlər yaranır,

Yuxumdan büllur sırsıratək sallanır,

Ətrafıma dolmuş sözlər

Misralara axmaq istər,

Çırpınar,

Birinci olmaq həvəsiylə...

Bütün bunlar

Yuxumu, gerçəkmi,

Bilməm ki...

Gərək

Qaranquşların uçduğu göylərə qalxaq,

Asimanın ortasında parlayan

Yaz buludlarına baxaq,

Gecələr

Zülmətin darçın ətrindən məst olaraq

Axan bir ulduz tapıb

Ürəyimizdə arzu tutaq. 

Gərək sevincdən

Göy qurşağı kimi rənglənək,

Baş vuraq sarıya, yaşıla, narınca,

Günəşin bir zərrəsi olaq,

Rədd edək acı kədəri. 

Gərək incik dostun səsini eşidək,

Hissləri təmizləyək şübhələr qatından,

Nuru kənarda axtarmayaq,

O nur bizim içimizdə. 

Gərək ürəyimizdə gizlənən sevgini

Dilimizə gətirək,

Deyək,

Doğma gözlərə baxaraq:

-Sənsiz yaşaya bilməm...

Gəl, bu gün,

Məhz bu gün

Gündəlik qəzetləri cırıb ataq,

Səhifələrdən axan xəbər bombalarıyla

Maraqlanmayaq,

Çıxmayaq

Cəhənnəm kimi uğuldayan

Izdiham arasına,

Baxmayaq

Səs-küy içində boğulan insanlara,

Söndürək

Ölümləri evlərə dolduran TV-ləri,

Elektron sevgilimizə çevrilmiş

kompüterləri...

Bir müddət susaq.

Qalaq göz-gözə.

Baxaq cizgilərini unutduğumuz

Doğma üzlərə.

Soraq bir-birimizdən –

Hanı sənin təbəssümün,

Hanı sevgin, duyğuların,

Divanə ürəyin hanı?..

Qıfıl ürək

Ürəyin bir qıfıldır,

Hisslərimsə açarlar,

Açıram ürəyinin qatlarını,

Axtarıram dərində gizlətdiyin

Duyğularını.  

Sevgi oyunların qurtarmır,

Ürəyin hisslərimlə

Qaçdı-tutdu oynayır... 

Həyata atılanda,

Yaman nikbin oluruq:

Dəyişkən, nəşəli, şirin arzular

Içimizdə tüğyan edir

Fırtınalartək.

Uca-uca dağları,

Keçilməz dəryaları

Əminik ki, fəth edəcik,

Ram edəcik,

Sonra da qatlayıb qoyacıq dizi üstə. 

Fəqət həyat

Aydın yolu dolaşdırır,

Qarışdırır,

Gizli-sirli labirintə çevirir,

Bizimlə amansızcasına məzələnir,

Arzumuzu əlimizdən alır,

Qanaya-qanaya ürəkdən qoparır... 

Nə edək,

Ümidi kəsək, həyatdan küsək,

Təslim olaq uğursuzluğa?

Yox.

Bəs nə edək?

Gülərək-ağlayaraq,

Həyatı öyrənək,

Yaşamağı öyrənək...

            Səninlə görüşəndən sonra

Qanadlanıb uçuram,

Buludlara qalxıram,

Ordan da - sayrışan ulduzlara. 

Asimanda dövrə vurub

Dənizə enirəm,

Ləpələrlə oynayıb

Balıqlarla şütüyürəm.... 

Ah!

Birdən ayılıram. 

Bu yuxu imiş,

Gözəl bir yuxu...

Gülümsəmək,

Qucaqlayıb öpmək,

Diqqətlə dinləmək ürəyimdən qopan sözləri,

Qızıl qiymətinə olan vaxtından ayırmaq,

Sevincini bölüşmək

Son çörək dilimi kimi,

Gözləmədiyin uğurlarımı görmək,

Səhvlərimə fikir verməmək

Çətinmi səninçin, sevgilim?

Çətin...

Arzularım çoxdur,

Göydəki ulduzlar qədər,

Biri həyata yetməmiş,

O birisi pərvazlanır.

Hərdən həsəd hissi

Qəlbimi yaman oynadır,

Istəyirəm arzularım

Elə bu an,

Bu dəqiqə

Reallaşsın... 

Rəvan, təmkinli ağlım

Coşan qəlbimi asta-asta nizamlayır,

Bu qədər tələskən olma, deyir,

Hər şeyin öz vaxtı var.

Bəs hüdudsuz arzular? – ürək rahatlıq tapmır. 

Beləcə çəkişir ağlımla ürək,

Beləcə döyüşür ürəklə ağıl.

Biri deyir, arzuların boş xəyaldır,

Biri deyir, yox-yox, onlar çox realdır... 

Həmişə belə olur:

Ağıl ürəyi qəfəsə salır,

Ürək ağlı qıfıllayır...