Həyata atılanda,

Yaman nikbin oluruq:

Dəyişkən, nəşəli, şirin arzular

Içimizdə tüğyan edir

Fırtınalartək.

Uca-uca dağları,

Keçilməz dəryaları

Əminik ki, fəth edəcik,

Ram edəcik,

Sonra da qatlayıb qoyacıq dizi üstə. 

Fəqət həyat

Aydın yolu dolaşdırır,

Qarışdırır,

Gizli-sirli labirintə çevirir,

Bizimlə amansızcasına məzələnir,

Arzumuzu əlimizdən alır,

Qanaya-qanaya ürəkdən qoparır... 

Nə edək,

Ümidi kəsək, həyatdan küsək,

Təslim olaq uğursuzluğa?

Yox.

Bəs nə edək?

Gülərək-ağlayaraq,

Həyatı öyrənək,

Yaşamağı öyrənək...

            Səninlə görüşəndən sonra

Qanadlanıb uçuram,

Buludlara qalxıram,

Ordan da - sayrışan ulduzlara. 

Asimanda dövrə vurub

Dənizə enirəm,

Ləpələrlə oynayıb

Balıqlarla şütüyürəm.... 

Ah!

Birdən ayılıram. 

Bu yuxu imiş,

Gözəl bir yuxu...

Gülümsəmək,

Qucaqlayıb öpmək,

Diqqətlə dinləmək ürəyimdən qopan sözləri,

Qızıl qiymətinə olan vaxtından ayırmaq,

Sevincini bölüşmək

Son çörək dilimi kimi,

Gözləmədiyin uğurlarımı görmək,

Səhvlərimə fikir verməmək

Çətinmi səninçin, sevgilim?

Çətin...

Arzularım çoxdur,

Göydəki ulduzlar qədər,

Biri həyata yetməmiş,

O birisi pərvazlanır.

Hərdən həsəd hissi

Qəlbimi yaman oynadır,

Istəyirəm arzularım

Elə bu an,

Bu dəqiqə

Reallaşsın... 

Rəvan, təmkinli ağlım

Coşan qəlbimi asta-asta nizamlayır,

Bu qədər tələskən olma, deyir,

Hər şeyin öz vaxtı var.

Bəs hüdudsuz arzular? – ürək rahatlıq tapmır. 

Beləcə çəkişir ağlımla ürək,

Beləcə döyüşür ürəklə ağıl.

Biri deyir, arzuların boş xəyaldır,

Biri deyir, yox-yox, onlar çox realdır... 

Həmişə belə olur:

Ağıl ürəyi qəfəsə salır,

Ürək ağlı qıfıllayır...