Həyata atılanda,

Yaman nikbin oluruq:

Dəyişkən, nəşəli, şirin arzular

Içimizdə tüğyan edir

Fırtınalartək.

Uca-uca dağları,

Keçilməz dəryaları

Əminik ki, fəth edəcik,

Ram edəcik,

Sonra da qatlayıb qoyacıq dizi üstə. 

Fəqət həyat

Aydın yolu dolaşdırır,

Qarışdırır,

Gizli-sirli labirintə çevirir,

Bizimlə amansızcasına məzələnir,

Arzumuzu əlimizdən alır,

Qanaya-qanaya ürəkdən qoparır... 

Nə edək,

Ümidi kəsək, həyatdan küsək,

Təslim olaq uğursuzluğa?

Yox.

Bəs nə edək?

Gülərək-ağlayaraq,

Həyatı öyrənək,

Yaşamağı öyrənək...